Po wyrównanej grze i golu autorstwa Łukasz Balickiego Pychowianka wychodzi zwycięsko, z drugiej z rzędu potyczki z A-klasowymi spadkowiczami !!!

Wyjazdowy mecz z Cedronką Pychowianka rozegrała na boisku w Rzozowie, ponieważ boisko w Woli Radziszowskiej nie nadawało się do gry.

Trener Marek Staniewski miał spory problem z ustawieniem „wyjściowej jedenastki", gdyż do dyspozycji miał zaledwie dwunastu zawodników. Jednak mocno zmotywowani Pychowianie grający w eksperymentalnym składzie nie przestraszyli się spadkowiczów z A-klasy i od pierwszych minut spotkania postawili na walkę na całym boisku.

Początek spotkania należał do drużyny z tynieckiej, która lepiej rozgrywała piłkę i próbowała od obrony konstruować akcje zaczepne. I choć gospodarze oddali pierwszy strzał w meczu, egzekwując rzut wolny w 5 minucie meczu, to Pychowianka objęła prowadzenie skutecznie wyprowadzając kontrę. Asystę zaliczył Jakub Pałach, a piłkę w siatce umieścił niezawodny "Bali". Cedronka jak najszybciej chciała odrabiać straty, jednak cała drużyna Pychowianki mądrze się broniła. Niebezpiecznie pod bramką Wojnara było w 22 i 32 minucie spotkania. W pierwszym przypadku piłka minimalnie minęła słupek, w drugim kapitalną interwencją popisał się bramkarz "Pycho" broniąc w sytuacji sam na sam. W tym czasie najgroźniej pod bramką gospodarzy było po akcji Mrozka z Balickim, którzy grając na jeden kontakt rozmontowali prawie całą obronę Cedronki, skończyło się na rzucie rożnym.

Po zmianie stron obraz gry nie uległ zmianie, gospodarze mieli optyczną przewagę, a goście grając uważnie w obronie czekali na okazje do kontry. W 60 minucie mogło być 2:0 jednak strzał Wiktora Olko był minimalnie niecelny. Cedronka miała swoja szanse 5 minut później, ale kapitalnie w bramce spisywał się „Jaro”, najpierw sparował piekielnie trudny strzał z wolnego, a później obronił dobitkę z 3 metrów! Za każdym razem, gdy piłka mijała obrońców nasz bramkarz był na posterunku. Do końca meczu trwała walka w środku pola. Pychowianie nie dali sobie wydrzeć trzech punktów i mogli „unieść ręcę wraz z ostatnim gwizdkiem” sędziego. Kolejne trzy punkty i wielka radość!

Zwycięstwo w meczu walki na pewno cieszy. Budujący jest fakt, że wygrywamy kolejny mecz w mocno okrojonym składzie, a każdy kto pojawia się na boisku daje z siebie wszystko i braki personalne nie są odczuwalne na boisku. W końcu cieszy zaangażowanie, wola walki i wiara, że z dając z siebie wszystko jesteśmy w stanie wygrać z każdym!

piłkarz meczu: Jarosław Wojnar

relacja napisana przez: Pio, dzięki notatkom Jerzego Piórkowskiego :)