W środku majowego długiego weekendu Pychowianka uległa w podskawińskim Rzozowie miejscowej Rzozovii 0:2.  

Termin rozgrywania spotkania znalazł swoje odbicie w składzie pychowickiej drużyny, która na mecz zameldowała się w jedynie dwunastoosobowym składzie. Niestety, w meczu nie wystąpili kluczowi dla drużyny zawodnicy (Mrozek, Borkowski, Dubel, Fitt) co w połączeniu ze sporą listą zawodników kontuzjowanych bądź pauzujących za kartki spowodowało mocno eksperymentalne ustawienie „Pycho”.

 Pierwszy raz w tej rundzie mieliśmy okazje oglądać od pierwszego gwizdka Grzegorza Jelenia, Michała Reznera a w drugiej połowie również, dawno nie widzianego w ligowym spotkaniu, Mariusza Góreckiego. 

Spotkanie rozpoczęło się, jak przystało na okoliczności majowego weekendu,  w dosyć spokojnym tempie. Dopiero w 10 minucie pierwsza składna akcja gospodarzy przyniosła premierowy strzał na bramkę Rudnika, jednak nie miał on większych problemów z jego wyłapaniem.

Po kwadransie gry Rzozovia mogła objąć prowadzenie. Wysoki przerzut nad nie najlepiej ustawioną linią defensywną Pychowianki, Rudnik wychodzi z bramki w okolice 16 metra, jednak pierwszy do kozłującej piłki dopada napastnik gospodarzy i golkiper Pycho  końcówkami palców podbija lobującą go piłkę a następnie łapie ją w rękawice.

Miejscowi cały czas posiadają dosyć wyraźną przewagę, jednak wobec dobrze zorganizowanej defensywy Pycho nie stwarzają większego zagrożenia. W początkowym fragmencie a jak się później okazało również w przekroju całych 90 minut wyróżnia się skuteczną i co ważniejsze – odpowiedzialną grą  (a to drugie nie jest wcale oczywiste w jego przypadku)  Oskar Patnaik.

Pychowianka ma wyraźne problemy ze spokojnym rozegraniem akcji ofensywnej, środkowi pomocnicy praktycznie zupełnie nie stwarzają sytuacji napastnikom. Jakby na przełamanie nieskutecznej gry drugiej formacji w 25 minucie Pycho odzyskuje piłkę w okolicy linii środkowej, ta trafia do Grzegorza Jelenia, który fantastycznym podaniem miedzy środkowymi obrońcami gospodarzy uruchamia Wojasa, ten wpada w pole karne, przerzuca piłkę nad bramkarzem gospodarzy, kibice Pychowianki już mają ręce w górze ale niestety – poprzeczka i jęk zawodu wśród przyjezdnych.

3 minuty później Pychowianka konstruuje następną akcję zaczepną, przerywa ją stoper gospodarzy mocno wybijając piłkę w okolice linii bocznej w środkowej strefie boiska. Do piłki  ostro rusza Olko, wydaje się, że spokojnie zażegna potencjalne zagrożenie ale niestety popełnia fatalny w skutkach błąd.  Moment zawahania w ostatnim momencie, zawodnik z Rzozowa przejmuje futbolówkę i rusza sam na bramkę Rudnika, spokojnie mijając go i umieszczając piłkę w siatce. Na nic zdaje się rozpaczliwy powrót Ł. Góreckiego... 1:0. Na usta ciśnie się jedno słowo często powtarzane podczas treningów i odpraw taktycznych: asekuracja...

Po utracie gola Pycho próbuje odrabiać straty jednak niewiele zmienia się w stosunku do pierwszego fragmentu spotkania: niedokładność w rozgrywaniu piłki, duża ilość strat w środku pola nie pozwalają stwarzać realnego zagrożenia a długie piłki posyłane na Wojasa i Jelenia nie przynoszą praktycznie żadnego efektu. Odnotować należy sytuacje z 35 i 38 minuty spotkania: w pierwszej z nich po klasycznej przebitce w okolicach pola karnego Rzozovii piłkę do M. Pałacha zgrywa głową Wojas, ten pierwszy ładnie uderza z powietrza jednak bramkarz wybija piłkę na rzut rożny a w drugiej ponownie Wojas wprowadza nieco zamieszania pod bramką gospodarzy uderzając celnie z 25 metrów.

Okres nieco lepszej postawy Pycho kończy się w 40 minucie, gdy tracimy drugiego gola. Skrzydłowy Rzozovii wrzuca wysoko zawieszoną piłkę w pole karne Pycho z okolic linii autowej a wyróżniający się w tym spotkaniu napastnik z numerem 14 wyskakuje najwyżej, uderza głową po koźle przy samym słupku bramki Kamila Rudnika. 2:0.

Do końca pierwszej części gry Pychowianka próbuje odgryźć się dwoma strzałami z dystansu w wykonaniu Sukty i Reznera, niestety niecelnymi.

Pierwsza połowa kończy się ostrym faulem na Góralu, po którym sędzia powinien sięgnąć po żółty kartonik ale z przebiegu całego spotkania widać było, że zostawił on to narzędzie pracy arbitra w szatni albo przy wczorajszym grillu, gdyż ani raz nie pokazał zawodnikom kary indywidualnej za ostrzejsze zagrania.

W przerwie murawę opuszcza Rezner, za niego pojawia się jedyny tego dnia rezerwowy – Mariusz Górecki. Efektem tej zmiany jest delikatna roszada: M. Górecki zajmuje pozycje na prawej obronie, Góral zostaje przesunięty na skrzydło.

 Druga część meczu rozpoczyna się od dwóch mocnych akcentów w wykonaniu gospodarzy: soczyste, celne strzały zawodników Rzozovii z około 20 metrów po raz kolejny udowodniły, że Rudnik jest mocnym punktem pychowickiej jedenastki. Na szczególne uznanie zasługuje druga z tych interwencji, gdy piłkę szybującą idealnie w okienko piękną robinsonadą nasz bramkarz przenosi nad poprzeczkę. Wyśmienita interwencja.

Kolejne 20 minut powoduje u kibiców oglądających ten pojedynek niekontrolowane ziewanie: gospodarze usatysfakcjonowani dwubramkowym prowadzeniem nie są specjalnie zdeterminowani do kolejnych ataków natomiast Pychowianka razi niemocą w konstruowaniu jakiegokolwiek zagrożenia pod bramka przeciwników.

Dopiero w 78 minucie Wiktor Olko posyła mocną dokładną piłkę tuż pod poprzeczkę Rzozovii z rzutu... rożnego. Tradycyjnie dla spotkań na tym poziomie rozgrywek wraz z upływającym czasem na boisku panuje coraz większa swoboda a zawodnicy mają sporo czasu i miejsca na podejmowanie decyzji. Pycho dąży do zdobycia choćby honorowego gola ale nie widać po naszych zawodnikach przesadnej determinacji. Efektem wysiłków Pycho są jedynie niezbyt mocne bądź niecelne strzały z dystansu (Sukta, M. Pałach) bądź kontry nie kończone niestety strzałami (J. Pałach, Wojas). Koronnym przykładem niemocy Pychowianki w tym spotkaniu jest sytuacja z 89 minuty meczu, gdy M. Górecki z rzutu wolnego wyekspediował piłkę... za linię boczną.

 Gdy wydawało się, że 90 minuta przyniesie jednak gola dla Pycho, po bardzo ładnej akcji przesuniętego na skrzydło Górala i minięciu bramkarza na posterunku byli obrońcy Rzozovii. 

 Po mocno przeciętnym spotkaniu komplet punktów pozostaje w Rzozowie. Pychowianka zagrała co prawda w mocno eksperymentalnym zestawieniu, ale mimo wszystko, należy wymagać od tej drużyny dużo więcej. Rzucały się w oczy „stare grzechy”: zdecydowanie za częste próby gry długimi piłkami posyłanymi na napastników z pominięciem drugiej linii (przy zbyt słabym fizycznie Jeleniu oraz za mało przebojowym w tym meczu Wojasie nie miały one prawa przynosić pożądanego efektu), za mało gry kombinacyjnej, duża ilość strat w środku boiska (słabe spotkanie w wykonaniu Sławomira Sukty), niewykorzystanie bocznych sektorów boiska (na pewno stać na lepsze występy zarówno Reznera jak i J. Pałacha).

Po dwóch (co prawda wysoko przegranych) spotkaniach z drużynami z czołówki, w których Pychowianka starała się grać piłkę jakiej wymaga od zawodników trener Staniewski (i długimi fragmentami się to udawało) oczekiwania na pewno były większe.

Po stronie plusów z dzisiejszego spotkania należałoby zapisać całkiem poprawną (mimo straconych dwóch goli) grę w defensywie, w której wyróżnili się Oskar Patnaik i Łukasz Górecki.

 Przed Pychowianką ciężka walka o utrzymanie w B – klasie: drużyna musi zacząć zdobywać punkty, szczególnie w spotkaniach z bezpośrednimi rywalami w walce o pozostanie na tym poziomie rozgrywek. Tym bardziej, że większość z tych spotkań będziemy toczyć na boisku przy ulicy Szablowskiego, które powinno sprzyjać stylowi preferowanemu przez zespół z Tynieckiej.