Nie układają się mecze z Wawelem w Bronowicach po myśli Pychowianki, ale sobotnie spotkanie z drużyną WKS miało tak niesłychany i niewytłumaczalny przebieg, że trzeba by wykazać się nie lada cierpliwością i spokojem ducha, by przytoczyć wszystkie sytuacje z tego spotkania. 
Niech wystarczającym podsumowaniem będzie fakt, że przy wszystkich bramkach spotkania zamieszani byli gracze Pycho. Bo piłka to gra błędów, jak mawia klasyk.

Od samego początku nasza drużyna pozwalała rywalom na zbyt dużo, nie wyciągając wniosków z przebiegu gry, a im dalej w las, tym więcej zaproszeń dla gospodarzy, by sprawdzali formę naszego golkipera. Suma nieodpowiedzalnych i niedokładnych podań była na tyle zaskakująca, że ciężko ją tu przywołać. Po bramce na 1:0 Pychowianka odzyskała rezon i doprowadziła do wyrównania, ale najgorsze dopiero miało nastąpić. Niefrasobliwość w wyprowadzaniu piłki sprawiła, że Wawel wyczuł szansę, wyszedł na prowadzenie i podwyższył na 3:1, aż przypomniał się zeszłoroczny mecz i 6:2 z będącymi wtedy na dnie tabeli wojskowymi.

Pychowianka złapała jeszcze oddech zdobywając bramkę przed przerwą i choć chciała iść za ciosem w drugiej połowie, to zaczęła od sprokurowania karnego i kolejną gonitwą. Gdy Pychowianie złapali kontkat...znowu roztrwonili swoją szansę i stracili piątą bramkę. Wawel bronił się prostymi środkami i wytrącał z rytmu próbującą gonić Pychowiankę. Nadzieję podtrzymał Kuzyk, ale tylko na tyle było stać naszych zawodników.

Po mocno emocjonującym starciu Wawel zasłużenie wygrał 5:4.